به سلامتی درخت! نه به خاطرِ میوش، به خاطرِ سایش. ღ ღ♥ به سلامتی دیوار! نه به خاطرِ بلندیش، واسه این‌که هیچ‌وقت پشتِ آدم روخالی نمی‌کنه. ღ ღ♥ به سلامتی دریا! نه به خاطرِ بزرگیش، واسه یک‌رنگیش. ღ♥ღ به سلامتی سایه! که هیچ‌وقت آدم رو تنها نمی‌ذاره. ღ♥ღ به سلامتی پرچم ایران! که سه‌رنگه، تخم‌مرغ! که دورنگه، رفیق! که یه‌رنگه. ღ♥ღ به سلامتی همه اونایی که دوسشون داریم و نمی‌دونن، دوسمون دارن و نمی‌دونیم.... ღ♥ღ به سلامتی نهنگ! که گنده‌لات دریاست. ღ♥ღ به سلامتی زنجیر! نه به خاطر این‌که درازه، به خاطر این‌که به هم پیوستس. ღ♥ღ به سلامتی خیار! نه به خاطر «خ»ش، فقط به خاطر «یار»ش. ღ♥ღ به سلامتی شلغم! نه به خاطر (شل)ش، به خاطر(غم)ش. ღ♥ღ به سلامتی کرم خاکی! نه به خاطر کرم‌بودنش،به خاطر خاکی‌بودنش ღ♥ღ به سلامتی پل عابر پیاده! که هم مردا از روش رد می‌شن هم نامردا ! ღ♥ღ به سلامتی برف! که هم روش سفیده هم توش. ღ♥ღ به سلامتی رودخونه! که اون‌جا سنگای بزرگ هوای سنگای کوچیکو دارن. ღ♥ღ به سلامتی گاو! که نمی‌گه من، می‌گه ما. ღ♥ღ به سلامتی دریا! که ماهی گندیده‌هاشو دور نمی‌ریزه. ღ♥ღ به سلامتی سنگ بزرگ دریا!که سنگای دیگه رو می‌گیره دورش. ღ♥ღ به سلامتی بیل! که هرچه ‌قدر بره تو خاک، بازم برّاق‌تر می‌شه. ღ♥ღ به سلامتی دریا! که قربونیاشو پس می‌آره. ღ♥ღ به سلامتی تابلوی ورود ممنوع! که یه ‌تنه یه اتوبان رو حریفه. ღ♥ღ به سلامتی عقرب! که به خواری تن نمی‌ده. (عرض شودکه عقرب وقتی تو آتیش می‌ره و دورش همش آتیشه با نیشش خودش می‌کُشه که کسی ناله‌هاشو نشنوه) ღ♥ღ به سلامتی سرنوشت! که نمی‌شه اونو از "سر" نوشت. ღ♥ღ به سلامتی سیم خاردار! که پشت و رو نداره.‬